एका उदास संध्याकाळी

एका उदास संध्याकाळी

एका उदास संध्याकाळी

कोणी गात होती विराणी ||

शब्दांत अशी आस नव्हती

चाल नव्हती अशी कोणती

धारही नव्हती त्या शब्दांना

तरी काळीज जाय चिरूनी ||

संधीप्रकाश निळा जांभळा

खालून गेला वर आभाळा

कुंद हवा अन वारा पडला

हवेत सूर राही भरूनी ||

धिरगंभीर सूर कवळूनी

गीत हृदयीचे आळवूनी

उलगडे आर्त सरगम

भरूनी राहिली कानी ||

- पाषाणभेद

०५/०२/२०२०

एकदा तरी माती व्हावे

एकदा तरी माती व्हावे

कधीतरी इतरांच्या पायी जावे
एकदा तरी माती व्हावे

नको राग लोभ कशाचा
मी माझाच नाही आहे सर्वांचा
नको व्यर्थ माझे माझे करावे
एकदा तरी माती व्हावे

दैन्य इतरांचे पाहून
मग कळते मी किती सुखी ते
आपलेच सुख आपल्याला टोचावे
एकदा तरी माती व्हावे

चारी ठाव घरी खातसे
ताटात गरम पक्वाने
कागदावर अन्न केव्हातरी चाखावे
एकदा तरी माती व्हावे

वापरसी अंघोळीस पाणी मुबलक
फासशी साबण अंगास सुवासीक
शरीर सार्वजनीक स्नानास अनुकूल असावे
एकदा तरी माती व्हावे

सेवा करवून घेई स्वत:ची
हातात सार्‍या वस्तू येती
कधीतरी झाडू मारूनी उष्टे उचलावे
एकदा तरी माती व्हावे

आत्मकेंद्री स्वभाव होई
मलाच हवे सारे काही
वागणे असे टाकून द्यावे
एकदा तरी माती व्हावे

स्वार्थी जग असले तरी
कुणी एखादा भेटतो वेगळा
त्याच्या अंगचे निस्वार्थीपण घ्यावे
एकदा तरी माती व्हावे

- पाषाणभेद
२७/०१८/२०२०