Tuesday, October 12, 2021

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१ वृत्तांतलेखन

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१

मिपाकरहो!
आपला कट्टा नाशिक येथे दिनांक ०३/१०/२०२१ रोजी नाशिक येथे होणार आहे. आपणा सर्वांना या निमित्ताने तेथे कुटूंबासहीत उपस्थित राहण्याचे हार्दीक निमंत्रण आहे.

एकत्र जमण्याचे ठिकाणः नाशिक, अशोक स्तंभ - सर्कल थिएटर (किंवा ठरणार्‍या हॉटेलातही सरळ यावे)
वेळः मिसळ खाण्याची, अर्थात सकाळची, ९:३० वाजताची.

पुन्हा एकदा सर्व मिपा परिवाराला एकत्र येण्याचे हार्दीक निमंत्रण आहे.

#मिपाकट्टा, #मिसळपाव.कॉम-कट्टा, #मिपाकट्टा@नाशिक, #चला-नाशिकला, #mipakatta@Nashik, @katta-nashik
-------------------------------------------------

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१ - वृत्तांतलेखन

बर्‍याच दिवसांच्या प्रतिक्षेत असणारा "मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१" त्याच दिवशी म्हणजे दिनांक ०३/१०/२०२१ रोजी नाशिक येथे "पेरूची वाडी" या हॉटेलात साजरा झाला त्याचा हा वृतांत. या भेटीचे फोटो आधीच प्रसिद्ध झाले असल्याने ते पुन्हा येथे डकवत नाही.

मिपाकर वरचेवर कट्टाभेट म्हणजेच गाठभेट किंवा गेट टुगेदर करतात. नाशकात आजपर्यंत जाहीर मिपाकट्टा कधी झाला नाही. या आधी आम्ही नाशिककर वरचेवर भेटत असतोच. या कोरोनाकाळात त्याला अल्प विश्रांती भेटली होती. त्यावर उतारा म्हणून मिपाकट्टा नाशिक येथेच करण्याचे आम्ही नाशिककरांनी ठरवले होते. बाहेरगावातून येणार्‍या पाहूण्यांची सरबराई करण्याची, त्यांची ठेप, व्यवस्था राखण्याची जय्यत तयारी आम्ही नाशिककरांनी केली होती. पण या कट्याला बाहेरगावचे कुणीही पाहूणे आले नाहीत हे सत्य आहे. आमचा त्यांचेवर राग असणार आहेच. असो.

तर कट्याचे नियोजन कसे करायचे यासाठी नाशिक तसेच इतर ठिकाणच्या मिपाकरांशी संपर्क साधला. त्यात कट्याचा दिवस व ठिकाणावरून बरीच खलबते झाली. अनेक जणांनी यंदाचा कट्टा मुंपुठाच्या (मुंबई, पुणे, ठाणे) आसपासच घ्यावा असा आग्रह धरला होता. वर उल्लेख केल्याप्रमाणे नाशिकला जाहीर कट्याचे प्रायोजकत्व कधीही मिळाले नसल्याने आमचा आग्रह ह्या कट्यासाठी नाशिक शहराला होता. एकदाचे नाशिक ठिकाण जाहीर करून या प्रश्नावर तोडगा काढला गेला. तसेच या भेटीत मिपाकर त्यांचे कुटूंबीय सदस्य देखील आणू शकतात हा ठराव मान्य करण्यात आला. आपले कुटूंबीय जर अशा कट्टा भेटीत सामील केल्याचा आनंद वेगळाच असतो.

एकदाचे ठिकाण ठरल्यानंतर आता भेटीसाठी हॉटेल शोधणे आले. नाशकात अनेक हॉटेल्समध्ये मिसळ मिळते. नाशकात एक खडा मारला की तो खडा दहा मिसळवाल्यांना लागतो (असे मीच म्हणतो.) मुंबई तसेच पुण्याच्या रस्त्याच्या हॉटेल्सला वगळण्यात आले. कारण असे की, तेथे शांततेने मिसळीचा आनंद घेता आला नसता. नाशकातल्या उत्तरेकडील बाहेरच्या भागात मखमलाबाद गावाच्या रस्त्यावर निसर्गरम्य वातावरण आहे. हे गाव नाशिक महानगरपालिकेच्या हद्दीत येते तरीदेखील गावाने गावपण अजून जपले आहे. (येथेच अभ्या अन लतीकेची मराठी मालीका 'सुंदरा मनामध्ये भरली' याचे चित्रीकरण होत आहे.) तेथील गंगापूर गाव व धरणाकडे जाणार्‍या रस्त्याला अनेक हॉटेल्स आहेत. तेथले एक 'पेरूची वाडी' या नावाचे हॉटेल ठरवले. आदल्या दिवशी तेथे फोन करून आमचे टेबल बूक करण्यात आले.

त्या आधी मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ अशा अर्थाचे दोन बॅनर्स मिपाच्या लोगोसहीत छापून घेतले. बॅनर तयार करणारा मुलाशी (दुकान मालक) बॅनर तयार होत असतांना गप्पा मारत बसलो. त्याला असल्या कट्याचे अप्रूप वाटले. त्याने लावलेल्या रेट बोर्डावरील रेट पेक्षा ५०% कमी रक्कम तो आकारत होता. मी त्याला त्याचे कारण विचारले तर तो म्हणाला की, "तुम्ही एवढे चांगले काम करत आहात. मग तुमच्याकडून कमीच पैसे घेईन वगैरे." मी त्याला सगळे पैसे देऊ करूनही तो पैसे कमीच घेत होता. मग मात्र मी जास्तीचे १०० रूपये तेथल्या एका मुलाच्या हातात दिले. त्या दुकानदार मुलाला मी मिपावरील लेख वाचन करण्यास सांगितले. त्यानेही वेळ मिळाल्यास वाचेन असे आश्वासन दिले.

बॅनरवर मिसळपाव.कॉम असे लिहील्याने मिसळपावच हॉटेलातला मेन्यू आपोआप ठरला गेला. सकाळी साडेनऊ वाजता हॉटेलात भेटण्याचे ठरले गेले. तशा अर्थाची झुम मिटींग आदल्या दिवशी झाली.

मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ रोजी हजर असलेले मिपा सदस्य व त्यांच्या कुटूंबीयांची नावे येथे आधीच लिहीतो म्हणजे लिखाणाला/ वाचनाला संदर्भ लागेल.

- मिपाआयडी- वकिलसाहेब असलेले श्री. संतोष भोई सर.
- मिपाआयडी- हर्‍या असलेले श्री. शिरीष कुलकर्णी साहेब, सौ. कुलकर्णी मॅडम, चि. पार्थ.
- मिपाआयडी पाषाणभेद असलेला सचिन बोरसे, सौ. अर्चना बोरसे, कु. स्वराली.
- मिपाआयडी जानू असलेले श्री सर्वेष लोहार सर, सौ. लोहार मॅडम, कु. प्रज्ञा, चि. आरुष.

बर्‍याच दिवसांच्या प्रतिक्षेत असणारा "मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१" त्याच दिवशी म्हणजे दिनांक ०३/१०/२०२१ रोजी नाशिक येथे "पेरूची वाडी" या हॉटेलात साजरा झाला त्याचा हा वृतांत. 

या भेटीचे फोटो येथे आहेत:-

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१
मिपाकट्याला उपस्थित: मिपाकर आयडी असलेले:- श्री. हरी (चौकटी शर्ट), श्री. वकीलसाहेब (पांढरा शर्ट),
चि. पार्थ कुलकर्णी (श्री. कुलकर्णी साहेबांचे कनिष्ठ चिरंजीव), पाषाणभेद (पोपटी शर्ट), श्री. जानू (निळसर शर्ट).
निळ्या टी शर्ट मध्ये असलेला: चि. आरुष (सर्वेष सरांचा मुलगा.), पाठमोरी असलेली माझी मुलगी कु. स्वराली.


Mipakatta@Nashik
मिपाकट्याला उपस्थित: मिपाकर आयडी असलेले:- श्री. हरी (चौकटी शर्ट), श्री. वकीलसाहेब (पांढरा शर्ट), चि. पार्थ कुलकर्णी (श्री. कुलकर्णी साहेबांचे कनिष्ठ चिरंजीव), पाषाणभेद (पोपटी शर्ट).  सौ. पाषाणभेद (अर्चना)- (राखाडी पंजाबी सुट)


मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१

मिपाकट्याला उपस्थित: मिपाकर आयडी असलेले:- श्री. हरी (चौकटी शर्ट), श्री. वकीलसाहेब (पांढरा शर्ट), चि. पार्थ कुलकर्णी (श्री. कुलकर्णी साहेबांचे कनिष्ठ चिरंजीव), श्री. जानू (निळसर शर्ट).
निळ्या टी शर्ट मध्ये असलेला: चि. आरुष (सर्वेष सरांचा मुलगा.), पाठमोरी असलेली माझी मुलगी कु. स्वराली.



मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१

मिपाकट्याला उपस्थित: मिपाकर आयडी असलेले:- श्री. हरी (चौकटी शर्ट), श्री. वकीलसाहेब (पांढरा शर्ट), चि. पार्थ कुलकर्णी (श्री. कुलकर्णी साहेबांचे कनिष्ठ चिरंजीव), पाषाणभेद (पोपटी शर्ट).
सौ. पाषाणभेद (अर्चना)- (राखाडी पंजाबी सुट), सौ. कुलकर्णी मॅडम - (हिरवा पंजाबी सुट)


मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१
मिपाकट्याला उपस्थित: मिपाकर आयडी असलेले:- श्री. हरी (चौकटी शर्ट), श्री. वकीलसाहेब (पांढरा शर्ट), चि. पार्थ कुलकर्णी (श्री. कुलकर्णी साहेबांचे कनिष्ठ चिरंजीव), श्री. जानू (निळसर शर्ट).


मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१

मिपाकर त्यांच्या कुटूंबीयांसोबत मिपाकट्याला आले होते. उपस्थित: डावीकडून: सौ. कुलकर्णी मॅडम, सौ. बोरसे मॅडम, झाडावर बसलेली कु. स्वराली, कु. आरूष, सौ. लोहार मॅडम, कु. प्रज्ञा.

(तिनही महिला शिक्षिका असून सर्व जणी मराठी विषयच शिकवितात हा दुर्मीळ योगायोग आहे.)


मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१
लहान मुले धबधब्याच्या टोकावरच्या टेकडीवर गेले होते.


मिपाकट्टा@Nashik
मिपाकट्टा साजरा झाला त्याच्या जवळील दरी गावाजवळ असलेले दर्‍याईमाता देवस्थान.
पाठमोरे असलेले श्री. सर्वेष सर (मिपाआयडी - जानू.)


मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१
दर्‍याईमाता मंदीरातून दिसणारे विहंगम दृष्य. धबधबा, दरी, तसेच लांबवर दिसणारे काश्यप्यी धरणाचे पाणी.

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१

दर्‍याईमाता मंदीरातून दिसणारे विहंगम दृष्य. धबधबा, दरी.

मिपाकर वरचेवर कट्टाभेट म्हणजेच गाठभेट किंवा गेट टुगेदर करतात. नाशकात आजपर्यंत जाहीर मिपाकट्टा कधी झाला नाही. या आधी आम्ही नाशिककर वरचेवर भेटत असतोच. या कोरोनाकाळात त्याला अल्प विश्रांती भेटली होती. त्यावर उतारा म्हणून मिपाकट्टा नाशिक येथेच करण्याचे आम्ही नाशिककरांनी ठरवले होते. बाहेरगावातून येणार्‍या पाहूण्यांची सरबराई करण्याची, त्यांची ठेप, व्यवस्था राखण्याची जय्यत तयारी आम्ही नाशिककरांनी केली होती. पण या कट्याला बाहेरगावचे कुणीही पाहूणे आले नाहीत हे सत्य आहे. आमचा त्यांचेवर राग असणार आहेच. असो.

तर कट्याचे नियोजन कसे करायचे यासाठी नाशिक तसेच इतर ठिकाणच्या मिपाकरांशी संपर्क साधला. त्यात कट्याचा दिवस व ठिकाणावरून बरीच खलबते झाली. अनेक जणांनी यंदाचा कट्टा मुंपुठाच्या (मुंबई, पुणे, ठाणे) आसपासच घ्यावा असा आग्रह धरला होता. वर उल्लेख केल्याप्रमाणे नाशिकला जाहीर कट्याचे प्रायोजकत्व कधीही मिळाले नसल्याने आमचा आग्रह ह्या कट्यासाठी नाशिक शहराला होता. एकदाचे नाशिक ठिकाण जाहीर करून या प्रश्नावर तोडगा काढला गेला. तसेच या भेटीत मिपाकर त्यांचे कुटूंबीय सदस्य देखील आणू शकतात हा ठराव मान्य करण्यात आला. आपले कुटूंबीय जर अशा कट्टा भेटीत सामील केल्याचा आनंद वेगळाच असतो.

एकदाचे ठिकाण ठरल्यानंतर आता भेटीसाठी हॉटेल शोधणे आले. नाशकात अनेक हॉटेल्समध्ये मिसळ मिळते. नाशकात एक खडा मारला की तो खडा दहा मिसळवाल्यांना लागतो (असे मीच म्हणतो.) मुंबई तसेच पुण्याच्या रस्त्याच्या हॉटेल्सला वगळण्यात आले. कारण असे की, तेथे शांततेने मिसळीचा आनंद घेता आला नसता. नाशकातल्या उत्तरेकडील बाहेरच्या भागात मखमलाबाद गावाच्या रस्त्यावर निसर्गरम्य वातावरण आहे. हे गाव नाशिक महानगरपालिकेच्या हद्दीत येते तरीदेखील गावाने गावपण अजून जपले आहे. (येथेच अभ्या अन लतीकेची मराठी मालीका 'सुंदरा मनामध्ये भरली' याचे चित्रीकरण होत आहे.) तेथील गंगापूर गाव व धरणाकडे जाणार्‍या रस्त्याला अनेक हॉटेल्स आहेत. तेथले एक 'पेरूची वाडी' या नावाचे हॉटेल ठरवले. आदल्या दिवशी तेथे फोन करून आमचे टेबल बूक करण्यात आले.

त्या आधी मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ अशा अर्थाचे दोन बॅनर्स मिपाच्या लोगोसहीत छापून घेतले. बॅनर तयार करणारा मुलाशी (दुकान मालक) बॅनर तयार होत असतांना गप्पा मारत बसलो. त्याला असल्या कट्याचे अप्रूप वाटले. त्याने लावलेल्या रेट बोर्डावरील रेट पेक्षा ५०% कमी रक्कम तो आकारत होता. मी त्याला त्याचे कारण विचारले तर तो म्हणाला की, "तुम्ही एवढे चांगले काम करत आहात. मग तुमच्याकडून कमीच पैसे घेईन वगैरे." मी त्याला सगळे पैसे देऊ करूनही तो पैसे कमीच घेत होता. मग मात्र मी जास्तीचे १०० रूपये तेथल्या एका मुलाच्या हातात दिले. त्या दुकानदार मुलाला मी मिपावरील लेख वाचन करण्यास सांगितले. त्यानेही वेळ मिळाल्यास वाचेन असे आश्वासन दिले.

बॅनरवर मिसळपाव.कॉम असे लिहील्याने मिसळपावच हॉटेलातला मेन्यू आपोआप ठरला गेला. सकाळी साडेनऊ वाजता हॉटेलात भेटण्याचे ठरले गेले. तशा अर्थाची झुम मिटींग आदल्या दिवशी झाली.

मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ रोजी हजर असलेले मिपा सदस्य व त्यांच्या कुटूंबीयांची नावे येथे आधीच लिहीतो म्हणजे लिखाणाला/ वाचनाला संदर्भ लागेल.

- मिपाआयडी- वकिलसाहेब असलेले श्री. संतोष भोई सर.
- मिपाआयडी- हर्‍या असलेले श्री. शिरीष कुलकर्णी साहेब, सौ. कुलकर्णी मॅडम, चि. पार्थ.
- मिपाआयडी पाषाणभेद असलेला सचिन बोरसे, सौ. अर्चना बोरसे, कु. स्वराली.
- मिपाआयडी जानू असलेले श्री सर्वेष लोहार सर, सौ. लोहार मॅडम, कु. प्रज्ञा, चि. आरुष.

मिपाकट्टा@नाशिक ०३/१०/२०२१
( कट्टाभेटीचे हे केवळ प्रातिनिधीक छायाचित्र आहे. या आधीच कट्टा भेटीचे इतर छायाचित्रे प्रकाशीत केले आहेत. कृपया ते पहावेत.)

तर मिपा कट्याच्या दिवशी म्हणजे रविवार दिनांक ०३/१०/२०२१ रोजी आपले वकील साहेब हॉटेलमध्ये सर्वात आधी म्हणजे नऊ वाजेच्या दरम्यान पोहोचले होते. मी देखील त्याच दरम्यान पोहोचण्याचा प्रयत्न करत होतो पण नेमके आनंदवली पुढे चांदशीच्या रस्त्याचे काम चालू असल्याने मला पुन्हा माघारी यावे लागले व लांबचा रस्ता जवळ करावा लागला. त्यात वेळ गेला. अर्थात मी जास्त वेळ न जाता मी 9:40 च्या दरम्यान पोहोचलो. त्यानंतर कुलकर्णी साहेबांचा फोन आला. त्यानंतर ते घरून निघाले. ते जवळच राहत असल्याने व त्यांना चांदशीच्या नव्या होणार्‍या रस्त्याचा बायपास माहीत असल्याने ते लगोलग पोहोचले.

हॉटेलमध्ये आल्यानंतर सगळ्यांची व एकमेकांच्या कुटूंबातील सदस्यांची ओळख पाळख झाली. पेरूची वाडी हॉटेल हे पेरूच्या बागेतच केले आहे. पेरूची झाडे पेरूच्या बहाराने लगडलेली होती. सर्वेष सर (जानू) व कुटूंबीय अजून पोहोचले नव्हते. त्यामुळे जमलेल्या मंडळींनी पेरूच्या बागेत फोटो काढले. कुणी झाडावर चढून तर कुणी झोक्यावर बसून मजा केली. तेथेच ताजे पेरू विक्रीला होते. मंडळींनी ते पेरू विकत घेतले. सर्वेष सर अजूनही हॉटेलात पोहोचले नव्हते. ते देखील चांदशीच्या नव्या रस्त्यात अडकले होते. मग कुलकर्णी साहेबांनी त्यांना फोनवरून मार्गदर्शन केले. तो पर्यंत मिसळीची ऑर्डर दिल्या गेली होती. मंडळी मिसळ पावाचा आस्वाद घेत होती. जरा वेळाने सर्वेष सर त्यांच्या कुटूंबासमवेत हॉटेलात पोहोचले. मग लगोलग त्यांच्या डीशची ऑर्डर दिल्या गेली. तेथेच ओळख होवून गप्पा सुरू झाल्या. महिला वर्ग गप्पात रंगला होता. मिसळीचा आस्वाद घेणे सुरू होते. तिनही महिला शाळेत मराठी विषय शिकवत आहेत हा एक योगायोग होता. त्यामुळे त्यांच्या गप्पांना निराळाच संदर्भ लाभला.

मिसळ खाऊन झाल्यानंतर गुळाच्या जिलेबीच्या रिपीट ऑर्डरी दिल्या गेल्या. त्यानंतर तेथे पेरूच्या स्वादाचे आईस्क्रीम छान मिळते अशी बातमी कुलकर्णी सरांनी दिली. त्याचा आस्वाद घेण्यात आला. एकूणच आईस्क्रीम छान होते. आता हॉटेलमध्येही गर्दी वाढलेली होती.

खाणे झाल्यानंतर पेरूच्या बागेत पुन्हा फोटो काढल्या गेले. या ठिकाणाहून जवळच आठ एक किमीवर डोंगरावर एक दर्‍या धबधबा आहे. तेथे जाण्याचे आमचे ठरले. वकीलसाहेबांना कामामुळे लगेच निघायचे असल्याने त्यांनी निरोप घेतला. कुलकर्णी दांपत्यानेही पुन्हा भेटण्याचे आश्वासन देऊन निरोप घेतला. सर्वेष सर व माझे कुटूंब यांनी धबधब्याला भेट देण्याचे ठरवले. धबधब्याचे जवळचे गाव दरी आहे. रस्ता छान शेतातून जाणारा होता. पावसाने शेती बहरली होती. हिरवीगार शेती व वळणाचा डोंगरावर जाणारा रस्ता पाहून मन प्रसन्न होत होते.

धबधब्याच्या बाजूलाच दर्‍या मातेचे डोंगरातल्या कपारीत मंदीर आहे. तेथे जाण्यासाठी पायर्‍या आहेत. मंदीरातून समोरची दरी, बाजूचा धबधबा समोरच्या धरणाच्या पाण्याचा विस्तार दिसत होता. सर्वेष सर मुलांना, महिलांना धबधब्याच्या टेकडीवर चढून गेले. वरती एक छोटासा बांध होता. मी धबधब्याच्या खाली असलेल्या छोट्या पुलाच्या खाली बसून विश्रांती घेतली. कु. प्रज्ञा, चि. आरूष व कु. स्वराली या मुलांनी धबधब्याच्या परिसराचा खरा आनंद घेतला. ते चारही जण भरपूर वेळ धबधब्याच्या काठावर, वरती टेकडीवर होते.

त्यानंतर तेथून निघण्याची वेळ झाली. मखमलाबाद पर्यंत आमच्या गाड्या एकत्र धावल्या व नंतर आमचा मार्ग निराळा होवून आम्ही एकमेकांच्या कुटूंबाचा निरोप घेतला.

अशा रितीने मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ साजरा झाला.

या प्रतिसादाच्या आधीच कट्याच्या भेटीचे, हॉटेल तसेच धबधब्याचे, दर्‍या मातेच्या मंदीराजवळील फोटो टाकले असल्याने आपणास कोण कोण आले होते याची कल्पना आलीच असेल.

कार्यबाहूल्यामुळे मिपाकट्याच्या वृतांता टाकण्यास खूपच उशीर झाला असल्याने क्षमस्व. (शुद्धलेखन तपासले नसल्याने लिखाणातल्या चूकांकडे दुर्लक्ष करावे.)

नाशकात होणार्‍या आगामी कट्ट्यास तुम्हा सगळ्या मिपाकरांस आताच आमंत्रण देत आहे, हे सांगून मिपाकट्टा@नाशिक दि. ०३/१०/२०२१ चे वृतांतलेखन येथेच थांबवतो.

कळावे,

तुमचाच,
पाषाणभेद.
११/१०/२०२१

अरी ओ फरजाना

अरी ओ फरजाना दरवाजा खोलना
बाहर खडा हूं मै अंदर मुझे है आना

कबसे कर रहा हू मै इंतजार
अंदर आने को मै बेकरार
नही सुनती क्या तू मेरा इकरार
अब ना कर तू मनमानी मुझे है तुझे पाना

जरा देख तो ले मै क्या लाया
मेरे हाथ मै है यह हार नया
चूडी भी है उसके साथ साथ
पहनोगी तो सुंदर लगे तेरे हाथ
बालों की सुई मै लगा है हिरा पन्ना

अपना झगडा तू अब छोड दे
आपस की बाते आपस मे रहने दे
काहे तू जाय मैके क्या है वहा
मै तेरा आशिक खडा है यहा 
भूल जा सारी दुनिया पर मुझे न भुलना 

Sunday, September 26, 2021

शब्दांची कर्णफुले

शब्दांची कर्णफुले

प्रसन्न सुंदर सुगंधी सकाळी
प्रेम बरसले अवचीत अवकाळी
नाहत्या ओलेत्या भोर केशांतून
थेंब तयाचे अवतरले भाळी

ओठी शब्द फुलून आले
शब्दांचे मग मोती झाले
तु ते हळूवार उचलूनी घेत
कर्णफुलांसम कानी ल्याले

(मिपाच्या यंदाच्या दिवाळीअंकासाठी काही उत्पादन करावे म्हणून या शब्दफुलांचे उत्पादन घेतले होते. पण आम्हा शब्दशेतकर्यांच्या मनाच्या गोदामात अनेक प्रकारचा लगोलग नष्ट पावणारा पण भरघोस उत्पन्न मिळणारा माल तयार होत असल्याने आहे ते उत्पादीत शब्दपीक मिपाच्या साहित्य मंडईइत विकायला ठेवले आहे. वाचक ग्राहकाकडून आहे त्या मालाला उठाव मिळेल ही शब्दशेतकर्याची आशा आहे.)

- शब्दमाल उत्पादक शेतकरी - पाषाणभेद
२४/०९/२०२१

  

Friday, September 24, 2021

पंचतत्व

पंचतत्व

अनंत आकाश पाहता  
मन माझे मोठे झाले 
तेच आकाश मनात कोंबले 
क्षणात सुक्ष्म अ‍ती लघू झाले ||१||

विस्तीर्ण जलाशय तो सागर 
त्यापुढती मी यकश्चित केवळ
नाव घडवली फळकुट घेवून 
लिलया पार कराया मिळे बळ ||२||

डोंगरांचे पर्वत जाहले
लंघून जाण्या उर धपापले
विमानात मात्र बसता 
गिरिशिखर भव्य भासले ||३||

संकटांची धग आली पेटून 
शत्रूसमान खिंडीत गाठून 
वारामागून वार करून
पराजीत केले त्यांना जिंकून ||४||

मार्ग समोरील नवीन अवघड 
चरण थकले चालून चालून
उत्साहाचा झरा न थकला
ध्येय समोर आले चालून ||५||
 
- पाभे
२४/०९/२०२१

Tuesday, September 21, 2021

मुखवटे

खरे चेहरे झाकण्या चढवूनी खोटे मुखवटे 
खरेच आहे भासवतात मग ते चेहरे खोटे ||१|| 

मनात कटूता असूनी वाहवा करती 
हसूनी खोटे वार करती पाठीवरती  ||२||

तोंडदेखला आदर देवूनी स्वागत होई 
पाठ वळता निंदा करण्याची करती घाई  ||३|| 

स्वार्थ साधण्या स्तूती करती तोंडभरूनी
कार्यभाग संपला, टिकेची झोड वदनी  ||४||

खोटे चेहरे वागवीत खोटे जीवन का जगावे?
मुखवट्याविना खरे चेहरे जगाला दाखवावे ||५||

- पाषाणभेद
२१/०९/२०२१

Sunday, September 19, 2021

माझे अन इतरांचे

माझेच दु:ख मोठे का?
इतरांचे दु:ख छोटे का?

हातातले गमावले सारे काही
त्यांनी तरी कमावले का?

पर्वतासम संकटे आली
हादरून मी गेलो, ते नाही का?

जे गेले ते माझे होते
इतरांचे काहीच नव्हते का?

मानले माझे माझे, केले माझे माझे
असेच असते इतरांचेही, नव्हे का?

Sunday, July 4, 2021

अपघात - एका नव्या ट्रकचा

 आज सुरेवारसिंगला ट्रकलोड घेवून मध्यप्रदेशातल्या सतना या गावी जायचे होते. नवी मुंबई ते सतना या प्रवासासाठी त्याने मनाची तयारी काल दुपारीच केली होती. साधारण चार दिवसाचा एकूण प्रवास होणार होता. इकडून काहीतरी केमीकल फिल्टर प्लांटचे मशिनरी घेवून तिकडे एका फॅक्टरीत अनलोड करायचे अन तिकडून इंदूरपर्यंत अनलोड येवून इंदूर जवळच्या पिथमपूरहून बजाज टेंम्पोमधून सामान घेवून ते चाकणला उतरवून परत नवी मुंबई. त्याच्या अनुभवाने एखादा दिवस जास्तच लागणार होता हे त्याला जाणवले होते.

बायकोने आणायला सांगितलेले किरकोळ किराणा सामान अन मुलीसाठी खाऊ घेवून तो काल दुपारीच लवकर घरी आला होता. रात्री आराम करून तो सकाळी उठला. लवकर आवरून मोटरसायकल घेवून कळंबोलीच्या इंपोर्ट एक्स्पोर्ट च्या त्याच्या मालकाने ट्रक लावलेल्या गोडावूनकडे तो सरळ निघाला. साडेनऊच्या सुमारास ट्रांसपोर्ट मालक त्याला स्व:त भेटायला आले. मालक स्व:त आलेले पाहून सुरेवारसिंग आश्वर्यचकीत झाला. आजवर असे कधी झाले नव्हते. मालक रणदीप चौघूले एक मोठे प्रस्थ होते. त्यांच्या ट्रकव्यवसायातून व कारखानदारीतून ते नव्या ट्रकच्या किल्या सुरेवारसिंगला द्यायला आले हे ऐकून तो हरखला. तसे ते नहमीच सुरेवारची काळझी घेत असत. वेळोवेळी पगारवाढ अन बोनस त्याला याच ट्रानंपोर्ट कंपनीत मिळत होता. आधीच्या कंपनीच्या मानाने येथे सगळे स्थिस्थावर होते. चार पाच वेळा चौघूले साहेब स्वत: त्याच्या घरीही आले होते. त्या लहानशा घरी साहेब कसे आले याचेच सुरेवारसिंगला आश्चर्य वाटत होते.

एखाद्या लहान मुलाला नवे खेळणे भेटावे तसा भारत बेंझचा 3523R हा नवा कोरा ट्रक त्याच्यासाठी माल लादून सज्ज होता. मालकांनी गेल्याच आठवड्यात असलेच चार ट्रक खरेदी केले होते. प्रशस्त कॅबीन, एसी, नवे मिटर असलेले कंसोल, झोपायला प्रशस्त जागा, कमी आवाज करणारे इंजीन, म्युझीक सिस्टम इत्यादी अनेक आधूनीक सुविधा त्या नव्या ट्रकमध्ये होत्या. गेल्या गुरूवारीच त्याने त्या ट्रकच्या डिलीव्हरीच्या वेळचे पेढे खाल्ले तेव्हा आपल्या हातीही हा ट्र्क हवा होता असे त्याला वाटले. ते स्वप्न आज सत्यात उतरले होते.

मालकांनी किल्या सुरेवारच्या हातात दिल्या, फोटो निघाले अन काळजीपूर्वक ट्रक चालवायच्या सुचना देऊन ते निघून गेले.

आता सुरेवारसिंग अन क्लिनर रघूनाथ यांनी ट्रकचा ताबा घेतला. सुरेवारइतकाच रघूनाथही नव्या ट्रकमध्ये बसायला मिळणार म्हणून आनंदी होता. सकाळी आल्या आल्या त्याने ट्रक पुसून चकाचक ठेवला होता. ह्या ट्रीपच्या वेळी रघू आपल्याबरोबर असल्याने सुरेवारसिंगला बरे वाटले. दोघेही उत्तराखंडातील एका जिल्ह्यातील आजूबाजूच्या गावचे असल्याने मनमोकळे बोलणे होत असे. रघू तसा बावीशीचा तरूण होता. पण गावाकडे काही नसल्याने ओळख काढत तो कळंबोलीला आला अन या ट्रकच्या लायनीत पडला. रघूही त्याच्या घरी वरचेवर येत असे. येतांना मुलीला खाऊ, खेळणी घेवून येत असे. सुरेवारसिंगची लांब ड्यूटी असेल तर घरची काळजीही घेत असे.

ट्रक डिजल अन लोड भरून तयारच होता. लोड एकदम मापात अन वजनात असल्याने पोलीसांची भिती नव्हती. तरी पण कोठेतरी पैसे लागतीलच याची खात्री मालक चौघूलेसाहेबांना असल्याने त्यांनी पाच हजार कॅश द्यायला सुपरवायजरला सांगितले होते. कॅश हातात पडताच सुरेवारसिंगने ट्रकला नमस्कार केला अन व्हिलवर जाऊन सेल मारला. आनंद अन उत्सूकतेने हसत हसत त्याने तेथील उपस्थितांचा निरोप घेतला.

नवी मुंबईची हद्द ओलांडून कळवा ब्रीजला आज फारशी ट्राफीक नशीबाने लागली नव्हती. बहूदा कोवीडचा परिणाम असावा. उल्हास नदी ओलांडल्यावर रघूने गाण्याचा युएसबी ड्राईव्ह बदलला अन कोळीगीतावर त्याने ठेका धरला. सुरेवार एकदम आरामात चालवत होता. घाई करायची नव्हती. ट्रकलोड असतांना तो सावध चालवत असे. मागच्या मालकाने त्याचा हा गुण हेरला होता अन आताच्या मालकालाही त्याने तसा निरोप दिला होता. त्याचमुळे कदाचित नवा कोरा ट्रक आज सुरेवार चालवत होता.

शहापूर सोडल्यानंतर कसार्‍याच्या अलीकडे घाटातील उतारावर ट्रकच्या ब्रेकमध्ये काहीतरी गडबड असल्याचे सुरेवारच्या लक्षात आले. ट्रक साईडच्या लेनमध्येच होता पण नाही म्हणायला वेग होताच. त्यात घाटाचा उतार. ब्रेक फेल झाल्याचे लक्षात येताच त्याने रघूला सावध केले अन खालच्या गीअरमध्ये ट्रक टाकला. आवाज मोठा होता तरीपण गीअर बदलला, परत एक, परत एक असे करत ट्रक तिसर्‍या गिअरमध्ये आणला. वेग कमी झाला तरी उतारावरून ट्रक चालतच होता. रघूला चौघूले साहेबांना फोन लावायला सांगत सुरेवारने हॉर्न वाजवत , हजार्ड लॅम्प लावत इतरांना सावध करण्याचा प्रयत्न केला. साहेब फोनवर येताच रघूने फोन स्पिकरवर टाकला अन सुरेवारने जी काही परिस्थिती आहे ती सांगितली. ट्रक अजून कंट्रोलमध्ये आहे पण उतार असल्याने काही करू शकत नाही असे सुरेवारने सांगितले. ट्रक झाड किंवा एखाद्या दगडाला, रेलींगला धडकवण्याशिवाय इतर मार्ग नव्हता. घाईतच निर्णय घ्यावा लागणार होता. आपण तसे करणार किंवा तसेच केले तर ट्रकमधला माल, अन इतरांचे प्राण धोक्यात येणार नव्हते. सुरेवारसिंगने रघूला दरवाजा उघडून उडी मारायला सांगितले होते. त्याप्रमाणे त्याने उडी घेतली. हायवे चार लेन चा असल्याने फारशी अडचण ने येता तो पायावर तोल सावरून ट्रकच्या बाजूने पळत राहीला. अगदी काही सेकंदात आता सुरेवारने उडी मारली तरच तो वाचणार होता अन्यथा ट्रक ज्या दिशेने जाईल त्या दिशेने त्याला जाणे भाग होते. मागून इतर वाहने येत असल्याने ड्रायव्हरसाईडने खाली उडी मारणे शक्य नव्हते. शेवटी मनाचा हिय्या करत सुरेवारने क्लिनरच्या बाजूच्या दरवाजातून उडी मारली. पन्नास एक मिटर ट्रक सरळ पळत राहीला. त्या दरम्यान रघू अन सुरेवारही ट्रकच्या बाजूने पळत गेले. तेवढ्यात एक पक्षी ट्रकच्या क्लिनरसाईडच्या खिडकीतून कॅबिनमध्ये पाहत समांतर उडत राहीला. रघू त्या पक्षाकडे पाहतच राहीला. शेवटी ट्रक डाव्या बाजूला वळला अन रस्त्याच्या साईडपट्यांमधून जावून एका झाडाला धडकला. एक मोठा आवाज झाला अन ट्रक गीअरमध्ये बंद पडला. त्या झाडाच्या बाजूलाच घाटाच्या रस्त्याचे रेलींग होते तेथे ट्रकचा ड्रायव्हरकडचा भाग दाबल्या गेला. क्लिनरसाईडची पूर्ण बाजू झाडाला धडकून दाबल्या गेली होती. समोरील काचेचे तुकडे तुकडे झाले होते. हिर्‍यांचा पाऊस पडावा त्याप्रमाणे समोरील काचेचे तुकडे खाली पडलेले होते. कुलंटचे पाणी, संपमधले ऑईल इतस्तत: उडाले होते. रबराचे पॅकींग गळून पडलेले अशा अवस्थेत ट्रक शांत उभा होता.

सगळ्यांचे नशीब बलवत्तर होते असे म्हणायला हरकत नव्हती. ट्रकच्या कॅबीनचे इंजीनचे नुकसान सोडल्यास इतर जिवीत अन वित्त हानी झालेली नव्हती. मागील मशीनरीचा कोणताही भाग ट्रकबाहेर आलेला दिसत नव्हता. चौघूले साहेबांचा फोन रघूच्या फोनवर चालूच होता. रघू जसा काही त्यांना अपघाताची लाईव्ह कॉमेंट्रीच ऐकवत होता. ट्रक धडकून थांबल्याचे अन जास्त नुकसान न झाल्याचे ऐकून पुढील कारवाईसाठी त्यांनी रघूला अन सुरेवारसिंगला तेथेच थांबायला सांगितले. असाही ट्रक चालू करून रिव्हर्स घेता आला असता पण ब्रेक फेलचे कारण असल्याने तो सुस्थितीत एखाद्या ठिकाणी नेणे शक्य नव्हते. ट्रांसपोर्ट कंपनीने जवळच्या पोलीस स्टेशनला कळवलेले होते.

झालेल्या नुकसानीचा अंदाज घेत सुरेवारसिंग अन रघू ट्रकजवळ उभे होते. ट्रकचे कागदपत्र अन कॅबीनमधले पैसे इत्यादी सुरेवारने आपल्या ताब्यात घेतले. रघूला त्याने मोबाईलमध्ये ट्रकचे निरनिराळ्या अ‍ॅंगलने फोटो काढायला सांगितले. घाटातला रस्ता असल्याने आजूबाजूला वस्ती नव्हती तरीपण आवाज ऐकून पाठीमागचे पाच सहा ट्रक तेथे थांबले. थोडीफार ट्राफीक जाम झाली. आजूबाजूचे रहीवासी तेथे जमले.

----XXXX--------XXXX--------XXXX--------XXXX--------XXXX--------XXXX--------XXXX--------XXXX----

दुपारच्या साडेबारा पाऊणच्या दरम्यान मला माझ्या हेड ऑफीसातून फोन आला. एखादी नवी क्लायंट विजीट असावी असा माझा अंदाज होता. पण तो साफ चुकला. क्लेम इंटीमेशन डिपर्टमेंटच्या मॅनेजरने मला शहापूरच्या अलीकडे कसार्‍याच्या पुढे ट्रक अपघात कव्हर करायला सांगितले होते. नाशिकहून एवढ्या लांब मोटरसायकलवर जाणे शक्य नव्हते. मी त्याला ठाणे ऑफीसमधून माणूस पाठवायला सांगितले. त्याने तसे आधीच प्रयत्न केले होते आणि तेथील फिल्ड विजीटवाला मुरबाडला गेलेला होता. त्याला दुपारपर्यंत वेळ लागला असता अन कोरोनामुळे इतर कुणाची उपस्थिती शक्य नव्हती, म्हणून जवळचा पोहोचणारा मीच सापडलो होतो. मॅनेजरने लगेचच निघ मी अपघाताचे लोकेशन तुला व्हाटसअ‍ॅप केले आहे असे सांगितले. शेवटी मी कार घेवून तिकडे जाईन पण कार घेण्यासाठी मला घरी जावे लागेल असे मी त्याला सांगताच मॅनेजर राजी झाला. तो फोन ठेवतो तितक्यात अपघात झालेल्या ट्रकचा ड्रायव्हर सुरेवारसिंगचा मला फोन आला. त्याला मी एक तासात तिकडे पोहोचतो असे आश्वासन दिले. इतर जिवीतहानी वगैरेची चौकशी केली. पोलीस आलेत का ते विचारले. अपघात मोठा होता तरी फारसा गंभीर नसल्याने घरी मी जेवायला येत असल्याचा फोन केला. घरी गेल्यानंतर घाईत जेवण केले अन कॅमेरा, कागदपत्रे घेवून कार बाहेर काढली. घोटीपर्यंत लोकल ट्राफीक फार असते. त्यानंतर मात्र ट्राफीक शिस्तीची पण विरळ झाली. कोरोनामुळे सगळ्याच गोष्टींवर परिणाम झालेला होता.

अपघाताचे ठिकाण कसारा अन खर्डीच्या मध्ये एका पुलाच्या पलीकडे आहे असे गुगलमॅपमध्ये दिसत होते. अडीच वाजता इगतपूरी सोडले तसे ड्रायव्हरला लोकेशनसाठी फोन केले. शहापूरमधले पोलीसही तेथे पोहोचले असल्याचे त्याने सांगितले. रस्त्याने जातांना मोबाईलमध्ये अपघाती ट्रकचे डिटेल्स बघीतले. आर सी बूक वरून ट्रक तर एप्रील 2021 पासींगचा होता. जास्तीत जास्त दोन एक हजार किलोमीटरदेखील मुश्कीलीने चाललेला असावा. अशा ट्रकचे ब्रेक फेल होतात ही आश्चर्याची घटना होती. नक्कीच काहीतरी मॅन्यूफॅक्चरींग बिघाड होता. अर्थात आमचे काम इंन्शूरंस क्लेमचे होते.

साईटवर पोहोचलो तसे तेथे उपस्थित पोलीस अन किरकोळ गर्दी दिसली. लगोलग कॅमेरा तयार केला अन सगळ्या बाजूचे फोटो काढायला सुरूवात केली. चेसीस नंबर, इंजीन नंबर शोधायला थोडा वेळ गेला. या ट्रकचा अपघात पहिल्यांदा कव्हर करत होतो. रजिस्ट्रशन नंबर प्लेट झाडाखाली दाबल्या गेली होती म्हणून बाजूने अन मागील बाजूने ट्रकचे फोटो काढले. ड्रायव्हरला गाडीच्या कागदपत्रांबद्दल विचारले असता त्याने आरसी बूक, परमिट बुक, रजिस्ट्रेशन, ड्रायव्हींग लायसंस इत्यादी कागदपत्रांची फाईल मला दिली. त्यात एक मेंटेनंस रजिस्टरही होते. मधल्या वेळेत माझी नजर टायर, मागचा लोडेड माल यावर गेली. नवाच ट्रक असल्याने काही अडचण नव्हती. सरळ सरळ ब्रेक फेलची केस होती. ड्रायव्हरने दिलेल्या मेंटेनंस रजिस्टरमध्ये शेवटच्या पानावर ड्रायव्हरने आडव्हांस घेतलेले घेतलेले पैसे, नेपाळ मध्ये उतरवलेला माल इत्यादी उल्लेख दिसून आले. अर्थात ते रजिस्टर अन उल्लेख जुने होते.

तेव्हढ्यात ड्रायव्हर बोलला की, "साहबजी, वहा नही मिलेगा. दिखाईए, मै पन्ना निकालता हू", असे बोलुन त्याने रजिस्टरमधून त्याच्या ट्रकच्या शेवटच्या मेंटेनन्सचे पान काढून दिले. पहीली सर्वीसींग झालेली होती अन त्यात काहीतरी लिहीले असते पण "विडॉल झुम" हे ग्रीस (असे ग्रीस आहे हे मला माहीत नाही) वापरलेले असते याचा उल्लेख अन त्या ग्रीस बॅरलचा फोटो होता. त्यात ट्रक, मोटरसायकल, चेन, बेअरींग्ज यांचे चित्र होते. आधीच्या मेकॅनीकने ते ग्रीस वापरले असावे.

पोलीसांची एफआयआर कॉपी अन पंचनामा कॅमेर्‍यात फोटो काढून ठेवला. मी माझा फिल्ड रिपोर्ट तयार करणार तेव्हढ्यात ट्रक मालक असलेल्या कंपनीतून दुबे या नावाच्या माणसाचा मला फोन आला. फोनवर तो जरा रफ बोलत होता. अर्थात कामाच्या स्वरूपात असल्या फोनची आम्हाला सवयच असते. ड्रायव्हरची बाजू सावरा जास्त लफडी होतील असे लिहू नका वगैरे वगैरे. पण या दुबेने सरळसरळ सांगितले की ट्रकच्या ब्रेकच्या बाजूने, तेथील केबल्स वगैरेचा फोटो अजिबात काढू नका. ब्रेक पिस्टन, तेथील ऑईल वगैरे फोटो काढा पण त्याच्या पुढील असेंब्लीचे फोटो अन उल्लेख अजिबात येवू देऊ नका. पोलीस देखील सहकार्य करत आहेत. तुम्हीही करा. तेव्हढ्यात मला माझ्या मॅनेजरचाही फोन आला. त्याचाही रोख प्रकरण मिटवण्याकडे होता.

मी माझे काम संपवले. कागदपत्रांवर ड्रायव्हरच्या सह्या घेतल्या अन परत नाशिककडे निघालो. अपघातात नक्की कसला घोळ होता ते मला अजूनपर्यंत समजले नाही.

- पाषाणभेद
०४/०७/२०२१